نحوه برنامه ریزی سیستم تلفن PBX

PBX مخفف عبارت Private Branch Exchange است. PBX یک سوئیچ تلفن است که برای برقراری ارتباط در شرکت‌ها استفاده می‌شود. سیستم سانترال به کاربران اجازه می‌دهد خطوط تلفن خارجی، دسترسی به ویژگی‌های تلفن و مکالمه اکستنشن را به اشتراک بگذارند. سیستم‌های تلفن سانترال برای شرکت‌هایی با ده‌ها کارمند تا ده‌ها هزار نفر استفاده می‌شوند. برنامه‌ریزی PBX می‌تواند در سیستم‌های کوچک، نسبتاً ساده و در سیستم‌های بزرگ، بسیار پیچیده باشد. چند روش متداول برای برنامه‌ریزی PBX وجود دارد:

مرحله ۱

با یک کامپیوتر و نرم‌افزار متصل به پورتال، وارد مدیریت PBX شوید. بیشتر تولیدکنندگان، این نرم‌افزار را، با خرید سیستم PBX تهیه می‌کنند.

مرحله ۲

برنامه شماره‌گیری را برای سیستم تنظیم کنید. برنامه شماره‌گیری به سیستم می‌گوید که شماره‌های پسوند برای شروع چیست و چگونه می توانید یک خط خارج دریافت کنید. چگونه می‌توان کدهای دستیابی به ویژگی و شماره مربوط به کنسول حضور را داشته باشید. شماره ۹ را برای دستیابی به خط خارج و ۰ برای کنسول اپراتور تنظیم کنید.

مرحله ۳

پارامترهای سیستم و کدهای دسترسی ویژگی را، پیکربندی کنید. پارامترهای سیستم موسیقی را برای حالت انتظار، کالرآیدی، هشدار سیستم و گزینه‌های مختلف مکالمه تنظیم کنید. کدهای دستیابی به ویژگی‌ها، شماره‌هایی هستند که می‌توانید برای دسترسی به ویژگی‌های سیستم مانند کنفرانس، شماره‌گیری سریع، call park، call coverage، call pickup و انتقال تماس و … استفاده کنید. از اعداد یک تا سه رقمی استفاده کنید و مطمئن شوید که هیچ بخشی از اعدادی که برای اکستنشن برنامه‌ریزی کرده‌اید مطابقت ندارد.

مرحله ۴

جداول خدمات و محدودیت‌ها را تنظیم کنید. این جداول گروه‌هایی از مجوزها را برای کاربران اختصاص می‌دهند. مجوزها، امکاناتی از قبیل شماره‌گیری از راه دور، دسترسی به ارسال تماس، تماس اولویت دار و سایر موارد هستند. تماس با مسافت‌های طولانی را فقط به کاربرانی که به این جداول دسترسی دارند محدود کنید.

مرحله ۵

ترانک‌ها و مسیرهای خروجی را پیکربندی کنید. ترانک‌ها، خطوط تلفنی هستند که برای تماس‌های ورودی و خروجی متصل به شرکت مبادله محلی، استفاده می‌شوند. آنها را به صورت گروهی تنظیم کنید.

گروه‌های ترانک، خطوط تلفنی هستند که انواع مختلف تماس‌ها را ارائه می‌دهند. آن‌ها را در گروه‌های شماره گیری محلی و مسافت‌های طولانی پیکربندی کنید. مسیریابی را تنظیم کنید تا تماس‌های برون مرزی کمترین هزینه را داشته باشند.

مرحله ۶

نرم‌افزار را در PBX برای تلفن پیکربندی کنید. درگاه‌ها، انواع تلفن‌ها، دکمه‌های ویژگی، نمایش خط، لایسنس‌های تماس و دکمه‌های شماره گیری سریع را برای هر تلفنی که می‌خواهید نصب کنید، تنظیم کنید.

مرحله ۷

سرویس‌های دیگری مانند خطوط فکس آنالوگ، تلفن کنفرانس، کنفرانس ویدیویی، صفحه‌بندی، موسیقی انتظار، اتصال IP و سرویس‌هایی برای نمایندگان مرکز تماس تنظیم کنید. خدمات مرکز تماس شامل مسیریابی ورودی، گروه‌های hunt، call vectoring، agent identification numbers، دکمه‌های ورود به سیستم و شاخص‌های انتظار تماس هستند. Hunt groups، شماره‌هایی هستند که مشتریان برای دریافت خدمات تماس می‌گیرند. call vectoring دستورالعمل دقیق جریان تماس بین Hunt groups و نمایندگی است.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.